| rdfs:comment
| - Była już późna noc i większość ludzi już spało, ponieważ byli zmęczeni dzisiejszym dniem pracy, musieli już myśleć o dniu jutrzejszym. Jest kilka zawodów, które wymagają od niektórych osób niewyspania i czuwania nawet po zmierzchu. Są przecież lekarze, stróżowie nocni, policjanci, a także... taksówkarze. Jest to opowieść o jednym z nich, zmęczonych, choć z powodu tego, że prowadzi przecież pojazd mechaniczny, musi być 'stand-by' na okrągło. O tak późnej porze podeszła do niego pewna kobieta. Była w średnim wieku, w ładnym płaszczu, ot taka niewyróżniająca się niczym kobieta dbająca o siebie.
- Taksówkarz (złotówa) – człowiek prowadzący pojazd z napisem taxi na wozie (nie pod wozem). Zawsze zawiezie pasażera na miejsce najbardziej okrężną drogą, aby „nabić na licznik”. Czasami jedzie też w zupełnie odwrotnym kierunku, tłumacząc swoją decyzję robotami drogowymi. Niekiedy wywiezie pasażera za miasto, tłumacząc się, że taka sama ulica znajduje się w Zakopanem (choć jesteśmy w Gdańsku). Jego niezastąpioną sekretarką jest kasa fiskalna, o którą było ostatnio trochę zamieszania. Taksówkarz nigdy nie ma wydać złotówki ani pięćdziesięciu groszy, stąd został dla niego wymyślony pseudonim „złotówa”, a niebawem zostanie wymyślony kolejny: „pięćdziesięciogroszówa”.
|
| abstract
| - Taksówkarz (złotówa) – człowiek prowadzący pojazd z napisem taxi na wozie (nie pod wozem). Zawsze zawiezie pasażera na miejsce najbardziej okrężną drogą, aby „nabić na licznik”. Czasami jedzie też w zupełnie odwrotnym kierunku, tłumacząc swoją decyzję robotami drogowymi. Niekiedy wywiezie pasażera za miasto, tłumacząc się, że taka sama ulica znajduje się w Zakopanem (choć jesteśmy w Gdańsku). Jego niezastąpioną sekretarką jest kasa fiskalna, o którą było ostatnio trochę zamieszania. Taksówkarz nigdy nie ma wydać złotówki ani pięćdziesięciu groszy, stąd został dla niego wymyślony pseudonim „złotówa”, a niebawem zostanie wymyślony kolejny: „pięćdziesięciogroszówa”. Mają niezwykle rozwinięty zmysł wzroku. O ile normalny człowiek patrząc na sygnalizację świetlną widzi 3 możliwe sygnały świetlne (zielone, żółte i czerwone), o tyle taksówkarze rozpoznają dodatkowe dwa: późne żółte i wczesne czerwone, na których, w ich mniemaniu, całkowicie dozwolone jest przejechanie skrzyżowania. Mimo spędzenia za kierownicą kilkunastu lat, wciąż problemem jest wykonywanie podstawowych manewrów oraz zrozumienie zasad obsługi własnego samochodu. Miłośnicy jazdy lewym pasem z minimalną prędkością, również odjazdowych manewrów jak skręt w prawo z lewego pasa, w lewo z prawego pasa. Uwielbiają zaskakiwać innych brakiem korelacji pomiędzy manewrami a sygnalizowaniem tychże. Ulubieni klienci serwisów samochodowych, po diagnozie postawionej przez konsylium innych podobnych osobników na postoju, zawsze wiedzą, co jest zepsute, ile należy za to zapłacić, jak długo to się naprawia i zawsze się dziwią, dlaczego serwis ich obsługuje ostatni raz. Taksówkarze, celem umilenia, w ich mniemaniu, czasu przewożonemu pasażerowi często raczą go opowieściami o swoim szwagrze. Opowieści takie nie mają zwykle pointy, sensu, ani żadnych wartości merytorycznych. Kategoria:Zawody związane z transportem
- Była już późna noc i większość ludzi już spało, ponieważ byli zmęczeni dzisiejszym dniem pracy, musieli już myśleć o dniu jutrzejszym. Jest kilka zawodów, które wymagają od niektórych osób niewyspania i czuwania nawet po zmierzchu. Są przecież lekarze, stróżowie nocni, policjanci, a także... taksówkarze. Jest to opowieść o jednym z nich, zmęczonych, choć z powodu tego, że prowadzi przecież pojazd mechaniczny, musi być 'stand-by' na okrągło. O tak późnej porze podeszła do niego pewna kobieta. Była w średnim wieku, w ładnym płaszczu, ot taka niewyróżniająca się niczym kobieta dbająca o siebie. -Mógłby mnie pan podwieźć do kościoła im. Piotra i Pawła. Zależy mi na tym, dlatego zapłacę podwójnie. -Dzień dobry. Wie pani, jeśli pani płaci to ja wiozę, ale jest taryfa nocna i niestety, o takiej porze kościoły są zamknięte-oznajmił taksówkarz. -Tak, wiem. Ale właśnie dziś mi na tym zależy- odpowiedziała kobieta. -Proszę wsiadać, ale żeby nie było, że nie ostrzegałem- uśmiechnął się mężczyzna za kierownicą i ruszył, gdy kobieta wsiadła już do wozu. Podróż była krótka, bo odległość od postoju taksówek do wspomnianego kościoła wynosił jakiś kilometr. -Osiem złotych- powiedział obojętnie taksówkarz. -Czy jest taka opcja, że pan na mnie tu poczeka?- zapytała speszona kobieta. -No, oczywiście. Tylko musi pani wiedzieć, że taryfa jest cały czas naliczana i przy dłuższym postoju, no... po prostu zapłaci pani trochę kasy. -Świetnie. Proszę poczekać. Noc była bezchmurna, taksówkarz zaczął po dłuższym czasie nawet liczyć gwiazdy, myśleć o Wszechświecie i o kosmitach i nagle zrobiło mu się zimno. -Cholera, oszukała mnie!- pierwsza myśl taksówkarza była właśnie taka, dlatego mężczyzna wysiadł z samochodu i poszedł w stronę kościoła. Pierwszą interesującą rzeczą były zapalone światła w kościele. -Pewnie jest sprzątaczką- uśmiechnął się facet. Ale gdy tylko uchylił drzwi kościoła, jego oczom ukazał się naprawdę niezwykły widok. Otóż przy ołtarzu stał ksiądz, a w ławkach siedziały duchy. Niematerialne istoty szybko zauważyły człowieka, który był tu intruzem i mógł wypaplać komukolwiek to, co się tu działo. Taksówkarz bez zastanowienia odwrócił się i uciekł do swojego samochodu, którym odjechał z piskiem opon.
|
![[RDF Data]](/fct/images/sw-rdf-blue.png)