| Attributes | Values |
|---|
| rdfs:label
| |
| rdfs:comment
| - Budzi nas świt przez niebieską, papierową zasłonę — — w miłości Twej jak w świetle, pachnącym macierzanką, tonę. Złoty, słoneczny krąg: znak szczęśliwości — zawisł na powale — zorzą nalane mżą zawieszone wśród okien jarzębinowe korale. Izba rozpływa się, drży w wymodrzonym kolorze — jak błękitna na wodach niebieskich łódź jest nasze sosnowe, żytnie łoże. Nad nami szumi las, grają piaszczyste godziny — szeleszczą i gęślą w mgle zaraniem, kochaniem — brzeziny. Przystanął czas nad domem, nad izbą, nad nami — skończył się świat — — zbudziliśmy się szczęśliwi i sami.
|
| dcterms:subject
| |
| Tytuł
| |
| dbkwik:resource/WglBShsp9V9mYtToH6YeZw==
| |
| dbkwik:wiersze/pro...iPageUsesTemplate
| |
| Autor
| |
| abstract
| - Budzi nas świt przez niebieską, papierową zasłonę — — w miłości Twej jak w świetle, pachnącym macierzanką, tonę. Złoty, słoneczny krąg: znak szczęśliwości — zawisł na powale — zorzą nalane mżą zawieszone wśród okien jarzębinowe korale. Izba rozpływa się, drży w wymodrzonym kolorze — jak błękitna na wodach niebieskich łódź jest nasze sosnowe, żytnie łoże. Nad nami szumi las, grają piaszczyste godziny — szeleszczą i gęślą w mgle zaraniem, kochaniem — brzeziny. Przystanął czas nad domem, nad izbą, nad nami — skończył się świat — — zbudziliśmy się szczęśliwi i sami. Żyliśmy kiedyś, milion temu lat — świat był kwitnący i młody — nie pozostało po nim nic jeno te jarzębinowe jagody. Woła nas świt — — o radosne, miłosne wołanie! — za milion lat nowy z nas świat kwietniejszy, lepszy wstanie! Image:PD-icon.svg Public domain
|
| is wikipage disambiguates
of | |
![[RDF Data]](/fct/images/sw-rdf-blue.png)