| abstract
| - Pod Twym niebiańskim obliczem U Twych stóp czas szczęścia liczę Dobrego życia Ci życzę „Daj miłości!” – smutno krzyczę Mnie wysłuchaj – Ciebie błagam Z kochaniem Ciebie się zmagam Jednak sobie nie pomagam Od duszy wiele wymagam Dniami i nocami płaczę Czy kiedyś Cię znów zobaczę Na gwieździste niebo patrzę Czy kiedyś sobie wybaczę? Tyś mojego serca Panią Twoje słowa serce ranią Bo Ty jesteś piękną łanią Ten wiersz staje się litanią Ty plus ja – moje marzenie Niech już zniknie te cierpienie Widzę tego bólu cienie Ja, skazany na istnienie Miłosne listy do Ciebie Chciałbym poczuć się jak w niebie Daj mi poznać głębiej siebie Daj znać, gdy będziesz w potrzebie Tobie na wszystko przyrzekam Kochać Cię się nie wyrzekam Moja miłość nie poczeka Więc mnie kochaj, więc nie zwlekaj Tą miłością osaczony Przez Twą piękność uwięziony Żar w mej duszy rozpalony Twoim imieniem ochrzczony To co było, co nie wróci Nic nie może mnie ocucić Coś, co w głowie Ci zawróci Może żywot mój ukrócić Me zbawienie, ma Królowo Powiedz tylko małe słowo Rozkochaj w sobie na nowo Zaurocz mnie Twoją mową Jakby Ci to opowiedzieć Coś, co Ty powinnaś wiedzieć Nie chcę tak bezczynnie siedzieć Chcę Cię dla mnie, chcę Ciebie mieć Ja Cię błagam, ja Cię proszę Twoje imię w sercu noszę Tobą zbędne myśli płoszę Samotność zbyt długo znoszę O wspaniała, o jedyna Ty – najpiękniejsza dziewczyna Serce szybciej bić zaczyna Ale to nie moja wina Czuję wewnątrz coś twardego Coś bardzo uciążliwego Czego mam czekać, no czego? Poddać się – to nic łatwego O Tobie ciągle marzyłem Twoim całym życiem żyłem Smutek pod uśmiech ukryłem I o Tobie tylko śniłem Lico Twe zarumienione Pragnąć Cię na moją żonę To marzenie niespełnione Ja z miłości cały płonę Boże, jak mam w to uwierzyć Ile jeszcze muszę przeżyć Marzeniami w niebo mierzyć Skończyć myśleć, mądrość szerzyć Image:CC-BY-SA icon.svg cc-by-sa
|
![[RDF Data]](/fct/images/sw-rdf-blue.png)