| abstract
| - Władcy Imperium Bojów inaczej Kalwowie byli szlachetnie urodzonymi i dobrze wykształconymi mężczyznami pełniącymi najwyższy urząd w państwie Wielkiej Bohii. W najdawniejszych czasach, za panowania Cianów tron był zazwyczaj automatycznie dziedziczony przez najstarszego syna zmarłego monarchy. Wraz z wygaśnięciem dynastii Cian' Dee, dawni szlachcice, wodzowie, druhowie i bogacze zaczęli ogłaszać siebie spadkobiercami Dagdy II i rościli swe prawa do tytułu imperatora. Rywalizacja pretendentów i ich zwolenników doprowadziła do trzydziestoletniego rozpadu I imperium Bojów na pomniejsze państwa:
* Lugey - rządzonej przez Maximusów
* Bohemii - rządzonej przez Irrajów
* Słowakii - rządzonej przez Bellowaków
* Meney - rządzonej przez Trewerów Rozpad wielkiego imperium na drobniejsze państewka i niestabilność wewnętrzna sprawiły, że rozległe ziemie bojowe stały się celem ataków barbarzyńców: Teutonów, Gallów, Goidelów, Daków i Etrusków. W sytuacji zagrożenia przedstawiciele czterech królewskich rodów - zgodnie z legendom - spotkali się w trakcie łowów i przyrzekli między sobą, że będą dążyć do zjednoczenia się Imperium. Wydarzenie to określamy ,,Przysięgą sześciu łowców", choć nie wiadomo czy jest ono historyczne. Ostatecznie na wielkim wiecu w Bohemii okrzyknięto Kalwina z rodu Bellowaków zwierzchnim władcą imperium Bojów (Kalwem), stojącym najwyżej w hierarchii społecznej choć nad prowincjami nadal rządzili z nadania Kalwa przedstawiciele zacnych rodów podporządkowani swemu najwyższemu władcy,
|
![[RDF Data]](/fct/images/sw-rdf-blue.png)