About: dbkwik:resource/dHKO-M1UIfX7fzc55XL64g==   Sponge Permalink

An Entity of Type : owl:Thing, within Data Space : dbkwik.org associated with source dataset(s)

AttributesValues
rdfs:label
  • Bieluń
rdfs:comment
  • Bieluń (Datura) - rodzaj roślin kwiatowych z rodziny psiankowatych. Uważana za afrodyzjak. Rosnąca u nas bieluń dziędzierzawa (D. stramonium) jest rośliną jednoroczną o pędzie do 1 m wysokości i liściach jajowatych, silnie ząbkowanych. Kwiaty duże o białej lejkowatej koronie; owocem bieluni jest torebka jajowata. Bieluń dziędzierzawa pochodzi z południowej Rosji i zachodniej Azji. Do nas przywlekli ją Cyganie w XV, XVI w. Inne gatunki: Datura arborea (Ameryka Południowa), D. suavolens (Meksyk), D. sanguinea (Peru).
dcterms:subject
abstract
  • Bieluń (Datura) - rodzaj roślin kwiatowych z rodziny psiankowatych. Uważana za afrodyzjak. Rosnąca u nas bieluń dziędzierzawa (D. stramonium) jest rośliną jednoroczną o pędzie do 1 m wysokości i liściach jajowatych, silnie ząbkowanych. Kwiaty duże o białej lejkowatej koronie; owocem bieluni jest torebka jajowata. Bieluń dziędzierzawa pochodzi z południowej Rosji i zachodniej Azji. Do nas przywlekli ją Cyganie w XV, XVI w. Liście tej rośliny zawierają alkaloid daturynę; prócz dziędzierzawy do tego rodzaju należy ok. innych 20 gatunków; często są to ulubione rośliny ozdobne zwłaszcza w krajach ciepłych. Inne gatunki: Datura arborea (Ameryka Południowa), D. suavolens (Meksyk), D. sanguinea (Peru). Kwiaty bieluni kwitną krótko, a w tym czasie pięknie pachną. Bieluń występuje na całym świecie. W Indiach wchodziła w skład afrodyzyjnych mieszanek, wraz z konopiami indyjskimi. Służyła też jako substancja wspomagajaca medytacje tantryczne, palona wraz z konopiami w tzw. dżillum - rurce w kształcie fallusa. W Meksyku Indianie znali ją jako ziele bogów. W rękopisie Badianus - pierwszym manuskrypcie zielarskim, jaki powstał w Nowym Świecie, wymieniono dwa gatunki bieluni: D. stramonium i D. ceratocaulum. Tugowie, indyjska sekta rozbójnicza czcząca boginię Kali używała nasion bieluni do oszałamiania upatrzonych ofiar. Nasionami posypywano jedzenie, a po otruciu ograbiano ofiary do szczętu. Podstępnie używano bieluni do odurzania kobiet, które po zażyciu trucizny traciły poczucie wstydu. Pewien tekst z XVII wieku mówi: “Z niewiastami można sobie użyć za pomocą tego środka, i wiele, a nawet wszystko na nich wymóc. Dlatego nie sądzę, by można było znaleźć na ziemi drugie tak szkodliwie ziele, które byłoby w stanie spowodować tyle zła, choć w sposób naturalny”. Bieluń się pali, spożywa, robi się z niej kąpiele i maści. W regionach, gdzie nie występuje, zastępuje się ją trąbą anielską (Brugmansia). Najwięcej alkaloidów zawierają nasiona, najmniej łodyga. Te alkaloidy to przede wszystkim skopolamina, atropina i hioscyjamina. W wielu krajach bieluń klasyfikowana jest jako roślina trująca. kategoria:słownikkategoria:roślinykategoria:afrodyzjaki
Alternative Linked Data Views: ODE     Raw Data in: CXML | CSV | RDF ( N-Triples N3/Turtle JSON XML ) | OData ( Atom JSON ) | Microdata ( JSON HTML) | JSON-LD    About   
This material is Open Knowledge   W3C Semantic Web Technology [RDF Data] Valid XHTML + RDFa
OpenLink Virtuoso version 07.20.3217, on Linux (x86_64-pc-linux-gnu), Standard Edition
Data on this page belongs to its respective rights holders.
Virtuoso Faceted Browser Copyright © 2009-2012 OpenLink Software