| abstract
| - Dymitr Kuruta - generał rosyjski (1770-1838), Grek z pochodzenia, towarzysz lat dziecinnych W. Ks. Konstantego, którego Katarzyna II wychowywała na cesarza bizantyjskiego i otaczała Grekami, aby władał dobrze tym językiem. Brał udział w kampaniach napoleońskich. Od 1816 r. gen.lejtenant i szef sztabu W. Ks. Konstantego w wojskach polskich, litewskich i gwardyjskich. Ulubieniec W. Księcia i jego prawa ręka, zastępował go w naczelnym dowództwie nad wojskiem polskim i litewskim podczas jego wyjazdów za gramcę i do Petersburga. Zarazem był kierownikiem policji wielkoksiążęcej. W wojnie z Polską w 1831 r. uczestniczył w bitwach pod Wawrem, Grochowem i Ostrołęką. Wysłany z osobnym oddziałem na Litwę, połączył się z oddziałami barona Sackena i ks. Chiłkowa, rozbił Giełguda pod Wilnem i wyparł go do Prus. W 1836 r. otrzymał tytuł hrabiowski. Zmarł bezdzietny. Był człowiekiem bardzo chytrym i zdolnym do wszystkiego, umiał jednak łagodzić wybuchy gniewu wielkoksiążęcego. Mały, brzuchaty, podobny był do kuli. Głowę miał wielką, nos długi, twarz śniadą, istny Grek w karykaturze. (Encyklopedia Powszechna Ultima Thule)
|