| Attributes | Values |
|---|
| rdfs:label
| |
| rdfs:comment
| - Żegnam was, miłe Cyprydy rozkosze; Wdzięczne ochoty, Wabne pieszczoty Darujcie mi, proszę Przeszły młodego wieku krotofile: Śliczne uśmiechy, Słodkie umiechy! Wspominam was mile. Nieraz mię lubych tknęłyście zapałem; Pragnąłem czując, Czułem smakując Lecz was nie doznałem. Skrzydlaty bożku, zaniechaj postrzały: Porzucam jęki, Omijam wdzięki, Filozof niedbały. Samotnej ciszy poświęciłem życie. Myśli przyjemne, Czucia daremne, Na cóż mię drażnicie? Co już nie będzie, ani myślmy o tem. Niech innych ludzi Chęć płocha budzi Ponętą i złotem. Image:PD-icon.svg Public domain
|
| dcterms:subject
| |
| Tytuł
| |
| dbkwik:resource/WglBShsp9V9mYtToH6YeZw==
| |
| dbkwik:wiersze/pro...iPageUsesTemplate
| |
| Autor
| - Franciszek Dionizy Kniaźnin
|
| abstract
| - Żegnam was, miłe Cyprydy rozkosze; Wdzięczne ochoty, Wabne pieszczoty Darujcie mi, proszę Przeszły młodego wieku krotofile: Śliczne uśmiechy, Słodkie umiechy! Wspominam was mile. Nieraz mię lubych tknęłyście zapałem; Pragnąłem czując, Czułem smakując Lecz was nie doznałem. Skrzydlaty bożku, zaniechaj postrzały: Porzucam jęki, Omijam wdzięki, Filozof niedbały. Samotnej ciszy poświęciłem życie. Myśli przyjemne, Czucia daremne, Na cóż mię drażnicie? Co już nie będzie, ani myślmy o tem. Niech innych ludzi Chęć płocha budzi Ponętą i złotem. Przy tym strumyku ja raczej usiędę I przy tym kwiatku; A przy ostatku Życia nucić będę: Jak róża niknie, a strumyk ucieka, Tak lecąc właśnie, Namiętność gaśnie I życie człowieka. Image:PD-icon.svg Public domain
|
| is wikipage disambiguates
of | |