| rdfs:comment
| - Panteon suelski to zbiór bogów wyznawanych przez ludzką rasę suelskiego pochodzenia, spadkobierców upadłego Imperium Suelskiego, zniszczonego w wyniku Deszczu Bezbarwnego Ognia. Panteon ten składa się wyłącznie z pośrednich i pomniejszych bóstw, wyznawanych wszędzie tam, gdzie żyją jeszcze ludy tak mieszanego jak i zwłaszcza czystego suelskiego pochodzenia, gdzie dumni są ze swojego dziedzictwa. Imperium Suelskie uważane jest historycznie za dekadenckie i moralnie zepsute, lecz pomimo tego panteon ten przejawia najróżniejsze charaktery, co jest z kolei źródłem wielu dualizmów.
|
| abstract
| - Panteon suelski to zbiór bogów wyznawanych przez ludzką rasę suelskiego pochodzenia, spadkobierców upadłego Imperium Suelskiego, zniszczonego w wyniku Deszczu Bezbarwnego Ognia. Panteon ten składa się wyłącznie z pośrednich i pomniejszych bóstw, wyznawanych wszędzie tam, gdzie żyją jeszcze ludy tak mieszanego jak i zwłaszcza czystego suelskiego pochodzenia, gdzie dumni są ze swojego dziedzictwa. Imperium Suelskie uważane jest historycznie za dekadenckie i moralnie zepsute, lecz pomimo tego panteon ten przejawia najróżniejsze charaktery, co jest z kolei źródłem wielu dualizmów. W trakcie ucieczki z upadającego Imperium Suelskiego, na którego miejscu znajduje się obecnie Morze Pyłu, Suelowie uciekali przez góry Kryształowe Mgły (dzisiejsze Piekielne Piece) i wielu z nich zmieszało się z Oeridyjczykami w Dolinie Sheldomar. Suelowie czystej krwi zostali zepchnięci w wiele nieprzyjaznych rubieży Flanaess, zamieszkują przede wszystkim Półwysep Thillonriański gdzie znani są jako północni barbarzyńcy. Innym miejscem pielęgnującym zgromadzone dziedzictwo i kompleksy po utraconym Imperium Suelskim jest niewolnicze Szkarłatne Bractwo z południa. Na południowych morzach także zamieszkują Lordostwo Wysp czy Morskich Baronów. Suelów można też spotkać w krajach Urnst. Przywódcą panteonu suelskiego jest Książę Czasu Lendor, bóg rozważny i cierpliwy, bezpłciowy o różnych obliczach, uważany za stwórcę świata. Jest on zarazem ojcem i matką wichrowego łucznika Phaulkona, aroganckiej czarodziejki Wee Jas, łotrzykowego i hazardowego Norebo oraz wszystkich innych suelskich bogów. Wee Jas oraz Norebo byli niegdyś romantycznie w sobie zakochani. Ze związku wichrowego łucznika Phaulkona oraz starej wiedźmy Syrul zrodził się wojowniczy Kord. Skrytobójcą pośród panteonu jest Pyremius zadający się z Oinolothem oraz Syrul na Szarych Pustkowiach. Poza zabójstwami jest też bogiem ognia, którą to dziedzinę zyskał po otruciu suelskiej bogini płomienia Ranet. Warto wspomnieć o praworządnej, pszczelarskiej bogini Bralm, gardząca Pyremiusem za ogień i trzymająca się blisko Wee Jas na Acheronie. Jednym z dualizmów są Mroczna Matka Beltar oraz Pan Dolin Jascar. Oboje są bogami ziemi, jaskiń, kopalń, lecz kiedy ta pierwsza przeczesuje je dla złych intencji, zachęca wyznawców do zawierania paktów z potworami Podmroku, o tyle Jascar chroni wyznawców podziemi, ceniony przez społeczności krasnoludzkie i gnomie. Fortubo poświęcony metalurgii zadaje się wyłącznie z Jascarem, wyrzekłszy się reszty suelskiego panteonu po tym, gdy odkrył, iż odpowiada on za stworzenie derro. Bóstwa jak Vatun, Kord i Llerg są ze sobą połączone więzią. Vatun, bóg północnych barbarzyńców i Llerg od dzikich bestii są braćmi. Wojowniczego Korda i Vatuna łączy przyjazna rywalizacja. Niemniej jednak wszyscy są wrogami oeridyjskiego boga zimy, Telchura. Vatun zwany Wielkim Bogiem Północy związany jest ściśle z zbiegłymi z upadku Imperium Suelskiego domami Fruztów, Crusków i Schnaiów, które osiedliły się na Półwyspie Thillonriańskim, gdzie powstało wielkie barbarzyńskie imperium. Sam Vatun nadał tytuł "Fasstala wszystkich Suelii" królowi Crusków. Imperium owo, jeżeli istniało, trwało krótko w czasie życia pierwszego fasstala. Niemal 700 lat temu w -110 WR w czasie Dwutygodniowej Bitwy, Vatun został uwięziony przez kapłanów boga zimy, Telchura (prawdopodobnie wspieranych przez Beliala). Uwięzienie boga uważa się za jedną z przyczyn upadku imperium. W 582 WR Vatun miał się objawić na Thilloriańskim Półwyspie, zjednoczyć Mroźnych, Lodowych i Śnieżnych Barbarzyńców wraz z tubylcami Kamiennej Twierdzy i poprowadził wielką armię na inwazję Tenhu, co rozpoczęło Wojny o Greyhawk. Kiedy wkrótce wyszło na jaw, iż ten "Vatun" był tak naprawdę półbogiem Iuzem, przymierze się rozpadło. W 591 WR prawdziwy Vatun pozostaje uwięziony. Jego brat Dalt nieustannie próbuje go odnaleźć. Osprem i Xerbo są małżeństwem w separacji, acz oboje wciąż zamieszkują Plan Żywiołu Wody jako bogowie morza. Osprem jest dobrą opiekunką morskich stworzeń i marynarzy, Xerbo neutralnym, chłodnym panem żeglugi i handlarzy. Kraina Osprem znana jest jako Prądy Wirowe, natomiast Xerbo pozostaje nieznana. Najprawdopodobniej Prądy Wirowe były niegdyś wspólne, acz nieznane pozostaje obecne miejsce przebywania samego męża. Kategoria:Panteony
|
![[RDF Data]](/fct/images/sw-rdf-blue.png)