| abstract
| - [[Plik:IWD_HoW_WMap.jpg|thumb|350px|Artystyczna wizja Doliny Lodowego Wichru, jeziora Maer Dualdon i miasta Samotnej Kniei, z górą Kopcem Kelvina ponad nimi z gry Icewind Dale: Serce Zimy.]] thumb|330px|Dziesięć Miast thumb|280px|Dziesięć Miast [[Plik:Icewinddale2ce-map.jpg|thumb|350px|Artystyczna ilustracja z gry Icewind Dale II]] Kraina na północ od Grzbietu Świata, która nie została jeszcze pokryta Lodowcem Reghed, znana jego jako Dolina Lodowego Wichru (ang. the Icewind Dale). Pochodzenie nazwy jest oczywiste: Region ten często jest smagany wyjącymi zamieciami, które mogą zrównać z ziemią budynki i zdzierać krzewy ze skalistych grani. Wszystko, co nie potrafi leżeć zostanie obalone albo zamrożone przez wiatry, a wszystko co potrafi leżeć zostanie zakopane naniesionym śniegiem. Ten dziki, jałowy, zasiedlony przez barbarzyńców region odwiedzają białe smoki, koty grani i okazjonalnie lodowcowy remorhaz. Nie ma żadnego rozsądnego powodu dla cywilizowanego ludu by tu przybywać. Dziesięć Miast (ang. The Ten Towns) gromadzi się pośród trzech jezior: Naer Dualdon, Lac Dinneshere oraz Czerwone Wody (ang. Redwaters). Są to jedyne znane siedliska tępych pstrągów, ryb, których głowy wielkości pięści i kolczaste ości są podobne do kości słoniowej w barwie iw wyglądzie. Nawet latem, wody jeziora są dostatecznie lodowate by zabić kogokolwiek w ciągu kilku oddechów. Chciwość przyciąga najsroższych łotrów do tej zamarzniętej krainy - nie jest do bezpieczne miejsce dla leniwego podróżnika. Jedynym prawdziwym wyjątkiem są dalekodystansowcy, lud wędrujący za jedzeniem i przynoszącym drewno opałowe z odległych, północnych zboczy Grzbietu Świata Kategoria:Toril
|
![[RDF Data]](/fct/images/sw-rdf-blue.png)